5 Şubat 2016 Cuma

deneme

içinde bulunduğu durumun iyi/kötü olduğuna neye göre karar verir insan? neyi referans alır? neye göre başka birinin hayatını yorumlar? kendi geçmişinden hangi anı/anların ortalamasını baz alır? hangi ülkenin hangi tarihteki hangi yaşam koşuludur muhattabı?

neden geçmişteki herhangi bir noktayı muhattap alabilirken, gelecekte mevcut olacak potansiyel bir hayat hedefine girmez?

30 Ocak 2016 Cumartesi

beni güzel hatırla

beni güzel hatırla
kucağında bir çocuk
bir isviçre ormanında
dağdan inen soğuk suya bakarken
doğduğun toprakların çatlağıydım ben
çiğnenmiş, eşelenmiş, hor görülmüş
kışın gürleyen
yazın cılız akan
o sessiz çaydım

beni güzel hatırla
çeşme'de bir sokaktım
o dar sokaktım
akşamın gölgelerini gezdirdiği
keskin köşebaşları
gizli girintileri olan
eğri büğrü taşlarıyla
denize ulaşmaya çalışan

beni güzel hatırla
soğuk bir ankara kışında
sana ulaşmaya çalışan
karla kaplı bir yokuştum
dizlerim titrerdi heyecanından
yeni tanımaya çalıştığım hayatın
hiç sıradanlaşmayacağını sanırdım
ihtiyarlar hep yaşlıydı
çocuklar hiç büyümez hep oynardı
bir tek sen ve ben vardım

beni güzel hatırla
ellerimi götürdün
gözlerimi bıraktın
sakat bıraktın beni
ardında bir insan değil
koca bir yara bıraktın
bir zamanlar
ellerimi uzatsam tutacaktım
istiklal caddesinin bilmem hangi köşesinde
bilmem hangi cafesinde
hiç unutmadığım bir masada
ellerimi uzatsam tutacaktım
bıraktım

beni güzel hatırla
bıraktım yıllarımı
ellerimi
üzülmeyi...
bıraktım sandım yıllarca
şimdi bu orhan veli şiiri olmasaydı
ve o şiiri yazdıran her kimse
hangi yabancı kadın
şimdi çoktan ölü
iskeletinden sarkan çürümüş dokularıyla
soğuk toprak altında
o olmasaydı
idare ediyordum kanımca

aslında bu şiir koca bir yalan
seni hiç sevmedim zamanında
hiç özlemedim yokluğunda
sadece kendi masum halimi 
inatçı çocuksu romantik halimi
hatırlamanın acısı şimdi kanımda coşan
belki biraz da
unutmuş olduğumdan 
tüm unutulası yanlarını
bu sarhoşluğum
arta kalan posanın tatlı tadından

                                      Bursa - 30.01.2016



24 Ocak 2016 Pazar

dar zamanların tanrısı

dar zamanların tanrısı
hep geç kalır
çağırdığımda

ama dar zamanlarımda
hep yanımdadır

                         Bursa - 24.01.2016

23 Ocak 2016 Cumartesi

kırıntı

topun rahmine düşüyor mermi 

(Bursa - 23.01.2016)

kırıntı

suya yansıyan deniz

(Bursa - 23.01.2016)

deforme olmuş paralel yaşamlar

bir sürü oyun malzemesi
binlerce, milyonlarca, milyarlarca bulmaca
üstüne üstlük rastlantı, hatta kaos
bedenin ihtiyaçları, beynin hazları
beden/beyin'in acıları
milyarlarca doğup ölen beden/beyin'in rastlantısal rastlaşmaları
buluşmalar, konuşmalar, paylaşmalar, dokunmalar, sevişmeler
sürer gider
her yeni nesil yeni bir ideal sandığı aynı umudu kalbine yerleştirir
peşinden koşturduğu bir hedef yapar
oysa hedef değil yakıtıdır aslında
hedef yoktur, yolculuk vardır, hedef yakıttır, tüketilene kadar yolculuk yürür
yok hayır bunlar değildi söyleyeceklerim
bambaşka şeyler söyleyecektim
ama anlaşılan artık başka bir şey söyleyemez oldum
söylenecek bir tek bu kaldı
bunun milyarlarcası ve hepsi teker teker bir hiç sonuçta

ama bu çığırlar açıyor dediğimiz yeni teknolojiler
yeni değiller
aslında eskinin hep varolmuş olan ihtiyaçsal ve evrene has boyutlarının
uzatılmış halleriler sadece
ve onların da bizim gibi gidebilecekleri bir yer yok
sadece yolculuktan ibaretler
en küçük ve en büyük
mikro ve makrokozmos da öyle
bu yol kenarına sıralanmış tuzaklara basmadan yürüyebilirsen aslında farkında olmayabilirsin anlamsızlığının
sonsuz bir tekerleğin içinde dönen bir fare olduğunu anlamazsan koşmaya devam edebilirsin
ve durmaktan bir farkı da yoktur aslında
tuzak sadece seçkin bir zümreye has özel bir işkencedir
sadece insan soyunun en iyi mahsulü olan oğulları ve kızları layıktır bu özel eziyete
sadece onlar bu basılmasın diye yoldan özenle uzaklaştırılmış
ve türlü karmaşık düzeneklerin içerisine gizlenmiş tuzakları
-yo hayır, görünmeden tuzağa düşülsün diye değil, tam tersine-
bitip tükenmez bir enerjiyle, yorulmadan, adeta kudurmuşçasına arar ve bulurlar
yok hayır bunları da söylemeyecektim aslında
ama hep bunları söyler oldum
bunu da demiştim sanırım

bu yüzden belki de
binlerce yıl önce yaşamış o insanların bilgeleri
bizden daha az şey görmüş değillerdi
hatta beyinleri daha az bulandığından ve muhtemelen mideleri
ve daha az oyuncakları olduğundan -şüphesiz
çok daha berrak bir görüye sahip olmaları muhtemeldir
eğer dinin ve inançların
soyun ve toplumsal dayatımların
ve keşfetmekten sıkılacak kadar uzun olmayabilen yaşamın
pençesinden kurtarabilmişlerse kendilerini
bir şey bulmuş olmalılar, bir kestirme çıkmaz sokak
denizde sonlanmayan bir ırmak
bunu mu söyleyecektim bilmiyorum
pek de bir önemi yok aslında

(Bursa - 23.01.2016) 

çeşitlilik

bana plastik şeyler söylüyorsun
yüreğimden bir sıkıntı akıyor
gürültülü bir şeyler mırıldanıyorsun
sesin eski - sesin yırtık - sesin sen
sonra saksıdaki çiçeklerle tanışıyorsun

oysa ben ne zaman konuşmaya kalksam
cam kırıkları kusuyorum
ve en körpe yerimden bayatlıyorum
sesim eski - sesim yırtık - sesim sen
cevapsız soruları yanıtlıyorum

(Bursa - 23.01.2016)

18 Ocak 2016 Pazartesi

her

bir sabah uyanırsın
bakarsın ki
bir kalabalığın ortasındasın
bir hengame, bir curcuna
bağrış, çığrış koşturan insanların arasındasın
ne olduğunu anlamaya çalışırsın
ama vaktin yoktur
herkes panik halinde bir yöne doğru koşmaktadır
ayağa kalkarsın
bir insan seli seni de önüne katar götürür
durmaya düşünmeye vaktin yoktur
kaçmalısın, koşmalısın
bir yere yetişmelisin
herkesin varmaya çalıştığı o yere varmalısın
geç kalmamalısın, geç kalmak ölümdür
ama önce şuraya uğramalısın
sonra buraya uğramalısın
öyle pat diye varamazsın o hedefe
öyle kolay olsaydı herkes bu kadar zorlanır mıydı
kendini ispat etmelisin

farklı fikirler duyarsın sonra
değişik yollar
herkesin gittiğinden farklı
gizli patikalar vardır duyarsın
tehlikeli dağ yolları vardır
kimsenin girmediği vadilerden geçen
sonra gidip de dönmeyenlerin hikayeleri
kafan karışır
ama vaktin yoktur yine de bunları düşünmeye
sürü seni içine katıp sürükler

bir gün gelir
itiş kakışın arasında
bir şey olur
kalbin durur
kalbin çarpar
sesler kesilir
sesler kesilir
tüm sesler kesilir
ve sen
içinde çınlayan
belki de hep çınlamış olan
evet hep çınlamış olan
mutlaka hep çınlamış olan
o kısık sesi duyarsın
o miniminnacık sesi duyarsın
öyle bir duyarsın ki
başka bir şey duyamaz olursun
sağır olursun
boğar seni
öyle bir duyarsın ki
hiçbir ses bastıramaz olur
öyle bir duyarsın ki
susturamazsın

bir sabah uyanırsın
bakarsın ki
bir kalabalığın ortasındasın
ve çok uzak düşmüşsün o büyülü yerden
bakarsın ki
herkes yanlış yöne doğru koşuyor
ve seni de alıp götürmüşler
koparmışlar dalından
dur yavaşla
yavaşla dur
...

bir sabah uyanırsın
bakarsın ki
yapayalnızmışsın aslında hep
ve oradasın
ve orasını hep yanında taşımışsın
boşuna koşturup durmuşsun
boşuna korkmuşsun
yorulmuşsun
...

bir sabah uyanırsın
bakarsın ki
her yerdesin
ve ulaşman gereken hiç bir yer yok aslında
ve sen de yoksun
ve hiçbir yerdesin
ve herkes
hiçkimse aslında
...

                                                 Bursa - 18.01.2016


sıradan bir gün

ağaç dikmeye kendini kaptırıp
meyveleri toplamayı unutma

(Bursa - 18.01.2016)

Everything's part of a bigger thing

Sen büyük hareketin içindeki miniminnacık bir parçasın. Hareket tamamen senin gibi miniminnacık milyarlarca parçanın hareketinin bileşkesi ve bu anlamda yaptığın şeyler önemli ve anlamlı. Ama yaptığın şeyler ve sebep olduğun hareket önemli olan, sen değilsin. Sen birey olarak bir hiçsin. Sen sadece evrimsel büyük hareketin bu zaman diliminde gerçekleşecek olan parçasının içindeki o miniminnacık rolü oynayan kişisin. O kadersel olarak kaçınılmaz rol önemli olan ve sen sadece o rolün uygulayıcısısın. Sen olmasan da o rol oynanacaktı şüphesiz başkaları tarafından. Savaşta taşınan bir bayrak gibi, sen taşımasan da, o bayrak birilerinin elinde yere düşmeden ilerleyecek.

Şu an kendini ana akımın hareketine ters ve yalnızlaşmış bir ters hareket içinde hissediyor olabilirsin. Şüphesiz senin gibi düşünen ama tanımadığın binlerce insan var. Bu dahi senin oynadığın rolü geçersiz ve etkisiz kılmaz. Büyük akıntının içindeki o küçücük ters akıntının, o minik kollu girdabın nelerin habercisi olduğunu bilemezsin. Belki büyük akıntıyı oyalayan ve etkisi ancak çok sonraları anlaşılacak olan başka bir şeye yol açıyorsundur. Ya da genelde olduğu gibi bir şeye yol açıyor ya da açacak olsan da, şu an ya da ileride bakıldığı zaman tek tek motiflerine, atomlarına, parçacıklarına ayrıştırılamayacak olan ve dolayısıyla da izi sana sürülemeyeceği için bireysel bir iz bırakma umudunu tamamen bir kenara itmen gereken bir hareketin unutulup giden uygulayıcısı olarak küçücük bir zaman diliminde varsın sadece.

Peki o zaman bu mücadele niye diye düşünüyor olmalısın. Madem ben birey olarak bu kadar önemsizim, neyin derdindeyim? Aslında dert bireysel olarak senin derdin değil şüphesiz. Sana isabet etmiş piyangonun gerektirdiği rolün sahiplenicisi olarak ve gayet de net olarak bunu başkalarının da yapabileceğini bildiğin halde, bu ikame psikolojisi içinde nasıl ciddiye alabilirsin üstlendiğin rolü? Yoksa bu mücadele etme hissi, bu varoluşsal kaygı, bu önemsizliğe karşı her gün beynini yiyip duran ve görmezden gelmeye çalışarak ancak hayatını gün be gün sürdürebildiğin isyan dalgaları da bu rolün yanında gelen vazgeçilmez duygular mı? Bireyin üstlendiği rolün absürtlüğüne duyduğu tepkiden değil de, bireyde bu rolü oynuyor olmanın zorunlu yanetkisi olarak mı varlar? Rolü oynamaya karşı bir tepki olarak değil de, rolün içinde ve kendi parçası olarak mı beliriyorlar beyninde. Yoksa bu birbirine karşıt gibi görünen ikilik de aslında bir ve aynı şey mi?

Everything happens for a reason - "Children of Men"

                                                                          Bursa - 18.01.2016

Ein Heller und ein Batzen

Anlaşılmak isteği ne kadar da güçlü.
"Ein Heller und ein Batzen"ı dinliyorum ve bende uyandırdığı karmakarışık hisleri paylaşabileceğim kimse yok. Bu karmakarışık hisler, karmakarışık oldukları için biliyorum ki hayvansı. Ama öte yandan kendilerini tetikleyen şey tamamen insanın kültürel üretiminin sonucu ve alabildiğine insana ait.

(Bursa - 18.01.2016)

12 Ocak 2016 Salı

belirti

doğru zamanda, doğru yerde olan o insan
hepimiziz
zamanı geldiğinde o olay olacak
ve orada biri olacak
zamanı gelen çiçeklerin açtığı gibi
bir şeyler o aç boşluğu dolduracak, besleyecek
bir insan orada meşhur olacak, tarihe geçecek
kendisi olduğu için değil
olgunlaşan meyvenin daldan kopup düşmesi gibi bir zorunluluk
neredeyse kendi iradesi dışında bunu yaptıracak ona

peki neden herkes o anda, orada, o rolü oynamak ister?
getirdiği şan ve şöhret yüzünden, para yüzünden, ölümsüzlük yüzünden...
aslında biz değilizdir oysa ölümsüz olacak olan
bir isimdir sadece
önünde durulamaz olan ve zamanı gelen şeyi harekete geçiren o koluzdur, istemsizce...

tüm evren en küçükten en büyüğe doğru belirir
beliren seviyelerden biridir sadece toplumsal hareketin içindeki küçücük insan
bir belirtidir.

(Bursa - 12.01.2016)