bu hikaye son insan hakkındadır
ölümünden sonra ölümsüzlük bulunmuş
son insan hakkında(tarihsiz)
Etiketler
kırıntılarım
(300)
şiirlerim
(147)
yarım şiirlerim
(43)
denemelerim
(36)
nadasta
(5)
giriş cümleleri
(1)
1 Ocak 2006 Pazar
30 Ekim 2005 Pazar
tohum
odama çekilirim
elimde kalbim olur
yüreğimde gözlerim
çiçek gölgelerine basarak geçer zaman
sessizce
ondan da önce
parmaklarımı kavrar ısırgan dudakları
içime yağmur düşer
ıslatır bulutları
tohum kokar ellerim
sesine tutunarak üşüşür gözlerime
beni sevdiğin yerler
beni öptüğün yerler
ya da hiçbir yer
Bursa - 30.10.2005
27 Mayıs 2005 Cuma
yarım
1,2,3,4,5
sıkıntı
1,2,3,4,5
sıkıntı
herkes öldü, bir ben kaldım
herkes öldü, bir ben kaldım
ateşlerden bile geçerdim
yanmadan...
zaman öldü
bir ses vardı içimde eskiden
kalmadı...
Neunkirchen - 27.05.2005
29 Nisan 2005 Cuma
içlerimde
I.
gidiyorum
bana doydu zaman
yeni bakışlarım da benzedi buna
önce yağmur çarptı ellerimi
gül çöktü içlerine
sarı oldum
II.
sonra
gidenleri unuttum
dönenleri unuttum
içimde bir ateş vardı:
soğutan
yok oldu.
III.
ellerime sen sürdüler
gözlerime sen gördüler
içlerimde sen öldüler
unuttum
IV.
ses kokuyor dudakların
göz okuyor bakışların
yağmur yağdı
ıslak kaldı nefesim
içimde güneş yıkandı
V.
geldiler
gözlerimde sen gördüler
ellerimde sen buldular
içlerimde sen oldular
belki unuttum sandılar
unuttum.
VI.
sanırım yok olmadım da
şaşırdım
yamuk yumuk taş geldiler
üstüme bulut serdiler
içime umut deldiler
yok olduk
içlerimde elim kaldı bir tek
yok olmadı ikide bir
ya da belki üç kere
belki de kalmadı zaten
Bursa - 29.04.2005
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)