kırıntı

yalnızlığımın ortasında bir leke

ne zamandan kalma belli değil

kırıntı

ben tanrı olmadan önce

keskin bir bıçaktım

zamansız kelebekler

içimin kelebekleri bekliyor

gelmeni

içeri adım attığında

kaçıp gidecekler

ne çok zaman vardı

hayret

ne çok cesaret ve umut

ve yapacak bir çok şey

nasıl bir hız tüketti onları

farkettirmeden

kelebekler

zaman, umut ve cesaret gibi

bekliyorlar

bir yandan da

ölüyorlar durmadan

var olan ve geçen zaman

farklı şeylermiş gibi

birbirlerine karışıyorlar

                                      13.06.2026

                                       İstanbul