zaman üzerimde yürüyor ve
gün bitiyor
ve fark ediyorum
gün dağınık kalmış
ama hiçbir şey kaybolmuyor
neyin sonu geliyorsa
ben o oluyorum
ve zaman üzerime yürüyor
ben sadece
duruyorum öylece
hiçbir şey yapmayarak direniyorum
kolay değil
koyu bir bulut gibi sarmalıyor beni sonunda
o bulut geldiğinde
kendimle başbaşayım
bir çıkışım kalmıyor kendimden
gidecek bir yer
kaçacak bir yön
dinlenecek bir liman
kalmıyor
kolay değil
hiçbir şey yapmayarak direniyorum
duruyorum öylece
ben
bazen bir yol oluyor
hatırlıyorum
ne zamandan kalma - neredeydi - nereden çıktı
ne kadar çok unuttuysam o kadar tanıdık
ve hatırlandığında o kadar şaşırtıcı
bazen bir yol oluyor
nereye çıktığını hatırlamıyorum
bir yere çıkmadığını da
yürümüyorum o yolu
bir yere çıkabileceğini düşünüyorum sadece
hatırlamamak iyi geliyor
birileri koşuşturuyor sağımdan
sadece ben
duruyorum öylece
hiçbir şey yapmayarak direniyorum
Amasya, 26.02.2026